Voor mijn afstudeerproject wilde ik niet starten vanuit een eindproduct, maar vanuit nieuwsgierigheid. Ik zocht een materiaal waarmee ik kon onderzoeken, experimenteren en bestaande aannames kon uitdagen. Die zoektocht bracht me bij een onverwachte keuze: mensenhaar.
Wat mij fascineerde was niet alleen het materiaal zelf, maar vooral de vraag waarom we ergens automatisch een oordeel aan verbinden. Zodra haar vastzit aan een lichaam zien we het als iets vanzelfsprekends, maar zodra het wordt afgeknipt krijgt het vaak een andere betekenis. Waarom eigenlijk?
Met dit project onderzocht ik hoe ontwerp kan helpen om vaste denkpatronen te doorbreken en mensen anders te laten kijken naar wat zij als normaal beschouwen. Ik transformeerde een materiaal dat vaak negatieve associaties oproept tot een aanleiding voor verwondering en gesprek.
Als maker geloof ik in de kracht van experiment en nieuwsgierigheid. Door te maken, te testen en vast te leggen onderzoek ik hoe nieuwe perspectieven kunnen ontstaan. In dit project resulteerde dat in een reeks gefotografeerde experimenten waarin materiaal, betekenis en verwondering samenkomen.
Voor mijn afstudeerproject wilde ik niet starten vanuit een eindproduct, maar vanuit nieuwsgierigheid. Ik zocht een materiaal waarmee ik kon onderzoeken, experimenteren en bestaande aannames kon uitdagen. Die zoektocht bracht me bij een onverwachte keuze: mensenhaar.
Wat mij fascineerde was niet alleen het materiaal zelf, maar vooral de vraag waarom we ergens automatisch een oordeel aan verbinden. Zodra haar vastzit aan een lichaam zien we het als iets vanzelfsprekends, maar zodra het wordt afgeknipt krijgt het vaak een andere betekenis. Waarom eigenlijk?
Met dit project onderzocht ik hoe ontwerp kan helpen om vaste denkpatronen te doorbreken en mensen anders te laten kijken naar wat zij als normaal beschouwen. Ik transformeerde een materiaal dat vaak negatieve associaties oproept tot een aanleiding voor verwondering en gesprek.
Als maker geloof ik in de kracht van experiment en nieuwsgierigheid. Door te maken, te testen en vast te leggen onderzoek ik hoe nieuwe perspectieven kunnen ontstaan. In dit project resulteerde dat in een reeks gefotografeerde experimenten waarin materiaal, betekenis en verwondering samenkomen.
Voor mijn afstudeerproject wilde ik niet starten vanuit een eindproduct, maar vanuit nieuwsgierigheid. Ik zocht een materiaal waarmee ik kon onderzoeken, experimenteren en bestaande aannames kon uitdagen. Die zoektocht bracht me bij een onverwachte keuze: mensenhaar.
Wat mij fascineerde was niet alleen het materiaal zelf, maar vooral de vraag waarom we ergens automatisch een oordeel aan verbinden. Zodra haar vastzit aan een lichaam zien we het als iets vanzelfsprekends, maar zodra het wordt afgeknipt krijgt het vaak een andere betekenis. Waarom eigenlijk?
Met dit project onderzocht ik hoe ontwerp kan helpen om vaste denkpatronen te doorbreken en mensen anders te laten kijken naar wat zij als normaal beschouwen. Ik transformeerde een materiaal dat vaak negatieve associaties oproept tot een aanleiding voor verwondering en gesprek.
Als maker geloof ik in de kracht van experiment en nieuwsgierigheid. Door te maken, te testen en vast te leggen onderzoek ik hoe nieuwe perspectieven kunnen ontstaan. In dit project resulteerde dat in een reeks gefotografeerde experimenten waarin materiaal, betekenis en verwondering samenkomen.
Voor mijn afstudeerproject wilde ik niet starten vanuit een eindproduct, maar vanuit nieuwsgierigheid. Ik zocht een materiaal waarmee ik kon onderzoeken, experimenteren en bestaande aannames kon uitdagen. Die zoektocht bracht me bij een onverwachte keuze: mensenhaar.
Wat mij fascineerde was niet alleen het materiaal zelf, maar vooral de vraag waarom we ergens automatisch een oordeel aan verbinden. Zodra haar vastzit aan een lichaam zien we het als iets vanzelfsprekends, maar zodra het wordt afgeknipt krijgt het vaak een andere betekenis. Waarom eigenlijk?
Met dit project onderzocht ik hoe ontwerp kan helpen om vaste denkpatronen te doorbreken en mensen anders te laten kijken naar wat zij als normaal beschouwen. Ik transformeerde een materiaal dat vaak negatieve associaties oproept tot een aanleiding voor verwondering en gesprek.
Als maker geloof ik in de kracht van experiment en nieuwsgierigheid. Door te maken, te testen en vast te leggen onderzoek ik hoe nieuwe perspectieven kunnen ontstaan. In dit project resulteerde dat in een reeks gefotografeerde experimenten waarin materiaal, betekenis en verwondering samenkomen.
Voor mijn afstudeerproject wilde ik niet starten vanuit een eindproduct, maar vanuit nieuwsgierigheid. Ik zocht een materiaal waarmee ik kon onderzoeken, experimenteren en bestaande aannames kon uitdagen. Die zoektocht bracht me bij een onverwachte keuze: mensenhaar.
Wat mij fascineerde was niet alleen het materiaal zelf, maar vooral de vraag waarom we ergens automatisch een oordeel aan verbinden. Zodra haar vastzit aan een lichaam zien we het als iets vanzelfsprekends, maar zodra het wordt afgeknipt krijgt het vaak een andere betekenis. Waarom eigenlijk?
Met dit project onderzocht ik hoe ontwerp kan helpen om vaste denkpatronen te doorbreken en mensen anders te laten kijken naar wat zij als normaal beschouwen. Ik transformeerde een materiaal dat vaak negatieve associaties oproept tot een aanleiding voor verwondering en gesprek.
Als maker geloof ik in de kracht van experiment en nieuwsgierigheid. Door te maken, te testen en vast te leggen onderzoek ik hoe nieuwe perspectieven kunnen ontstaan. In dit project resulteerde dat in een reeks gefotografeerde experimenten waarin materiaal, betekenis en verwondering samenkomen.
Voor mijn afstudeerproject wilde ik niet starten vanuit een eindproduct, maar vanuit nieuwsgierigheid. Ik zocht een materiaal waarmee ik kon onderzoeken, experimenteren en bestaande aannames kon uitdagen. Die zoektocht bracht me bij een onverwachte keuze: mensenhaar.
Wat mij fascineerde was niet alleen het materiaal zelf, maar vooral de vraag waarom we ergens automatisch een oordeel aan verbinden. Zodra haar vastzit aan een lichaam zien we het als iets vanzelfsprekends, maar zodra het wordt afgeknipt krijgt het vaak een andere betekenis. Waarom eigenlijk?
Met dit project onderzocht ik hoe ontwerp kan helpen om vaste denkpatronen te doorbreken en mensen anders te laten kijken naar wat zij als normaal beschouwen. Ik transformeerde een materiaal dat vaak negatieve associaties oproept tot een aanleiding voor verwondering en gesprek.
Als maker geloof ik in de kracht van experiment en nieuwsgierigheid. Door te maken, te testen en vast te leggen onderzoek ik hoe nieuwe perspectieven kunnen ontstaan. In dit project resulteerde dat in een reeks gefotografeerde experimenten waarin materiaal, betekenis en verwondering samenkomen.
Voor mijn afstudeerproject wilde ik niet starten vanuit een eindproduct, maar vanuit nieuwsgierigheid. Ik zocht een materiaal waarmee ik kon onderzoeken, experimenteren en bestaande aannames kon uitdagen. Die zoektocht bracht me bij een onverwachte keuze: mensenhaar.
Wat mij fascineerde was niet alleen het materiaal zelf, maar vooral de vraag waarom we ergens automatisch een oordeel aan verbinden. Zodra haar vastzit aan een lichaam zien we het als iets vanzelfsprekends, maar zodra het wordt afgeknipt krijgt het vaak een andere betekenis. Waarom eigenlijk?
Met dit project onderzocht ik hoe ontwerp kan helpen om vaste denkpatronen te doorbreken en mensen anders te laten kijken naar wat zij als normaal beschouwen. Ik transformeerde een materiaal dat vaak negatieve associaties oproept tot een aanleiding voor verwondering en gesprek.
Als maker geloof ik in de kracht van experiment en nieuwsgierigheid. Door te maken, te testen en vast te leggen onderzoek ik hoe nieuwe perspectieven kunnen ontstaan. In dit project resulteerde dat in een reeks gefotografeerde experimenten waarin materiaal, betekenis en verwondering samenkomen.
Voor mijn afstudeerproject wilde ik niet starten vanuit een eindproduct, maar vanuit nieuwsgierigheid. Ik zocht een materiaal waarmee ik kon onderzoeken, experimenteren en bestaande aannames kon uitdagen. Die zoektocht bracht me bij een onverwachte keuze: mensenhaar.
Wat mij fascineerde was niet alleen het materiaal zelf, maar vooral de vraag waarom we ergens automatisch een oordeel aan verbinden. Zodra haar vastzit aan een lichaam zien we het als iets vanzelfsprekends, maar zodra het wordt afgeknipt krijgt het vaak een andere betekenis. Waarom eigenlijk?
Met dit project onderzocht ik hoe ontwerp kan helpen om vaste denkpatronen te doorbreken en mensen anders te laten kijken naar wat zij als normaal beschouwen. Ik transformeerde een materiaal dat vaak negatieve associaties oproept tot een aanleiding voor verwondering en gesprek.
Als maker geloof ik in de kracht van experiment en nieuwsgierigheid. Door te maken, te testen en vast te leggen onderzoek ik hoe nieuwe perspectieven kunnen ontstaan. In dit project resulteerde dat in een reeks gefotografeerde experimenten waarin materiaal, betekenis en verwondering samenkomen.
Voor mijn afstudeerproject wilde ik niet starten vanuit een eindproduct, maar vanuit nieuwsgierigheid. Ik zocht een materiaal waarmee ik kon onderzoeken, experimenteren en bestaande aannames kon uitdagen. Die zoektocht bracht me bij een onverwachte keuze: mensenhaar.
Wat mij fascineerde was niet alleen het materiaal zelf, maar vooral de vraag waarom we ergens automatisch een oordeel aan verbinden. Zodra haar vastzit aan een lichaam zien we het als iets vanzelfsprekends, maar zodra het wordt afgeknipt krijgt het vaak een andere betekenis. Waarom eigenlijk?
Met dit project onderzocht ik hoe ontwerp kan helpen om vaste denkpatronen te doorbreken en mensen anders te laten kijken naar wat zij als normaal beschouwen. Ik transformeerde een materiaal dat vaak negatieve associaties oproept tot een aanleiding voor verwondering en gesprek.
Als maker geloof ik in de kracht van experiment en nieuwsgierigheid. Door te maken, te testen en vast te leggen onderzoek ik hoe nieuwe perspectieven kunnen ontstaan. In dit project resulteerde dat in een reeks gefotografeerde experimenten waarin materiaal, betekenis en verwondering samenkomen.
Voor mijn afstudeerproject wilde ik niet starten vanuit een eindproduct, maar vanuit nieuwsgierigheid. Ik zocht een materiaal waarmee ik kon onderzoeken, experimenteren en bestaande aannames kon uitdagen. Die zoektocht bracht me bij een onverwachte keuze: mensenhaar.
Wat mij fascineerde was niet alleen het materiaal zelf, maar vooral de vraag waarom we ergens automatisch een oordeel aan verbinden. Zodra haar vastzit aan een lichaam zien we het als iets vanzelfsprekends, maar zodra het wordt afgeknipt krijgt het vaak een andere betekenis. Waarom eigenlijk?
Met dit project onderzocht ik hoe ontwerp kan helpen om vaste denkpatronen te doorbreken en mensen anders te laten kijken naar wat zij als normaal beschouwen. Ik transformeerde een materiaal dat vaak negatieve associaties oproept tot een aanleiding voor verwondering en gesprek.
Als maker geloof ik in de kracht van experiment en nieuwsgierigheid. Door te maken, te testen en vast te leggen onderzoek ik hoe nieuwe perspectieven kunnen ontstaan. In dit project resulteerde dat in een reeks gefotografeerde experimenten waarin materiaal, betekenis en verwondering samenkomen.
Voor mijn afstudeerproject wilde ik niet starten vanuit een eindproduct, maar vanuit nieuwsgierigheid. Ik zocht een materiaal waarmee ik kon onderzoeken, experimenteren en bestaande aannames kon uitdagen. Die zoektocht bracht me bij een onverwachte keuze: mensenhaar.
Wat mij fascineerde was niet alleen het materiaal zelf, maar vooral de vraag waarom we ergens automatisch een oordeel aan verbinden. Zodra haar vastzit aan een lichaam zien we het als iets vanzelfsprekends, maar zodra het wordt afgeknipt krijgt het vaak een andere betekenis. Waarom eigenlijk?
Met dit project onderzocht ik hoe ontwerp kan helpen om vaste denkpatronen te doorbreken en mensen anders te laten kijken naar wat zij als normaal beschouwen. Ik transformeerde een materiaal dat vaak negatieve associaties oproept tot een aanleiding voor verwondering en gesprek.
Als maker geloof ik in de kracht van experiment en nieuwsgierigheid. Door te maken, te testen en vast te leggen onderzoek ik hoe nieuwe perspectieven kunnen ontstaan. In dit project resulteerde dat in een reeks gefotografeerde experimenten waarin materiaal, betekenis en verwondering samenkomen.